A Panią Dobrochnę wspomina cały Gdańsk

A Panią Dobrochnę

Wspomina cały Gdańsk

Te obrazy

Te wnętrza

Właśnie projektowanie

Ale projektowanie tego Wnętrza

Tego wnętrza

To Twoja pasja

Pani Dobrochno

Ale projektowanie 

Tego wnętrza

Szczególnie jedynego 

Trwa

Trwa i trwa

I nawet chyba sam Stwórca

Nie liczy ile to już lat

Bo tak codziennie 
Pytać się

Czy dzieło już skończone

I tak codziennie 

Zaglądać przez ramię

To może w Jego Imieniu

Czynić tylko

Wiatr

Więc 
I z najbliższych Przyjaciół też

Nikt nie śmie pytać

Choć każdy na ten temat Coś wie

Wiem na ten temat coś Także i ja

Ale ciekawski

Pragnę jeszcze dopytać

I to dziś

By nie odkładać do kolejnego dnia

Panie Stanisławie

Seniorze i zarazem Nestorze

Architektów Gdańskich

Architektów Polskich

No Ciebie wiadomo

Zaprojektowali Twoi Rodzice

Których w swoich Wspomnieniach

Serdecznie wspominasz

Do bólu

Do łez

Ale czy to Swoje Wnętrze

Tak artystycznie

Tak fachowo

I zarazem tak Oryginalnie ułożone

To tak naprawdę

To tak naprawdę

Projektujesz 

Li tylko Sam

Co poniektórzy 

Mówią czasem na Mieście

Że gdyby nie Pani Dobrochna

Ten Czcigodny Anioł

Pana Stanisława Michela

To ponoć Pan Stanisław Michel

Nawet by dziś nie miał

Tych osiemdziesięciu lat

A tak to  i lata swoje ma

I wnętrze swoje ma

I zawsze ma do kogo wracać

I nawet przez telefon

Zawsze ma 

Przed Kim się tłumaczyć

Bo Pani Dobrochnie

Pan Stanisław Michel

Nigdy niczego nie tłumaczy

Bo właśnie Pani Dobrochna

Jak na dobrego Anioła Przystało

I tak zawsze najlepiej

O wszystkim

O wszystkich

I wszystko

Wie

Ale z takim tworzywem

Jak Pan Stanisław Michel

To ho ho

Nawet tacy anielscy eksperci

Jak Pani inż. architekt

I zarazem plastyk

I zarazem Pierwszej

Wielkiej Wody Artysta

Przyznaje czasem

W chwilach rozterki

W chwilach słabości

Że jest to istna praca 
W granicie

No czasem
W Marmurze

Brazylijskim

Włoskim

Wtedy łatwiej wydobyć te Ciepłe kolory

Ów spokojny

Tak trudno dościgły

Lazurowy błękit

Który tak niezwykle potrzebny jest

Do głębi duszy

Do głębi serca

Do myśli

Do dłoni

Która każde ciepło

Jakże cudownie potrafi zamienić

W ten serdeczny

Gest

EuropejskieCentrumSolidarności

według inż.arch.Stanisława Michela

A tych serdecznych gestów

Tych serdecznych spojrzeń

Panu Stanisławowi

A iluż nawet

Właśnie tych pięknych

Jakże zwyczajnie ludzkich

I zarazem 

Tak osobliwie innych

Przecież

Nigdy

Nie brak

Chyba Pan Bóg
Też swego czasu

Przynajmniej trochę 

Zastanawiał się

W czyje dłonie

Ten niezwykle szlachetny diament

Aż het z Łęcznej

Komu do obrobienia

Komu do oszlifowania

Powierzyć

I długo szukał

Takiej odważnej z najbardziej odważnych

Niebiańskich i zarazem Nieziemskich

Anielic

Aż wreszcie był znalazł

I dziś chyba też

Z tego wyboru

Jest ogromnie rad

Choć tylu mówi

Że Pani Dobrochna i Pan Stanisław

Kiedyś długo szukali się w korcu maku

Zanim się poznali

Zanim tak całkiem

Po ludzku się zrozumieli

Ale praca nad projektem Wnętrza

Pana Stanisława Michela

Nad tym dziełem dzieł

Ciągle

Ciągle

Trwa

Bo taki cud tylko Pani Dobrochna

Uczynić może

Pan Stanisław Michel

Owszem powaga

Dorobek

Iście lat osiemdziesiątych

Ale w duszy

Ale w sercu

Ale w działaniu

Ba nawet w biegach

W pływaniu

W mówieniu

No nikt nie zaprzeczy

A każdy przyzna

Lew

Byk

Sokół

Orzeł

Więc Pan Stanisław

Dziś zapewne powie

Że owszem

Lata mi szczęśliwie biegną

Gdy Bóg szczodrze mi błogosławi

A dzieje się to zapewne na wniosek

Infułata księdza proboszcza

Stanisława Bogdanowicza

Ale też i te lata są znacznie spokojniejsze

Jeśli Moja Ksieni z prastarego Szlacheckiego Rodu

Dobrochna

Przede mną

I chociaż kalendarze podają

Że to już osiemdziesiątka

To mój barometr

Zatrzymał się i stoi

Stoi

Nie wiem

Ze zdumienia

Z ciekawości

I wskazuje li tylko

Osiemnaście lat

Wiatr gdański ze zdumieniem

Po całym Gdańsku biega

Pyta

Więc jak to

Azaliż to prawda

Że w życiu 

Pana Stanisława Michela

Za sprawą Pani Dobrochny

Zatrzymał się w miejscu

Nawet czas

Zatrzymał

I tak zwyczajnie

Ani w tę ani w tę

Bo przy Studni Neptuna

Drągiem po prostu stoi

I nic tylko wybija

Nawet na prastarym zegarze Ratuszowym

Michelowe

Młodzieńcze

Osiemnaście lat

Więc może to prawda

Że tylko w tych małżeństwach

Gdzie Żona jest tak bardzo

O swego męża zatroskana

Od osiemdziesiątki do osiemnastki

Dzieli li tylko

Ułomek

Słonecznego

Dnia

A wszystko przez to

Że praca nad projektem

Michelowego Wnętrza

Jest dzięki temu ciągle

Wciąż u Początku Drogi

I zanim zostanie ukończona

Miną jeszcze na pewno długie

Długie dziesiątki

Kolejnych

Lat

Stanisław J. Zieliński

Gdańsk 28.11.2007r

   Tekst został zaprezentowany  Czcigodnemu Jubilatowi  i Jego Licznemu Gronu Gości 

w 80 Rocznicę Urodzin,a uczyniła to właścicielka Gdańskiego Domu Wydawnictw Artystycznych -Bartek - Urszula Orlikowska-Pawlęga, co  miało miejsce  , 2 Grudnia 2007 roku w lokalu Klub 80 vis a vis .. 

Kościoła Mariackiego w Gdańsku.

Od tego uroczystego wydarzenia tak wiele zmieniło się 

w życiu osobistym Czcigodnego Nestora - Jego Żona Dobrochna jest li tylko we wspomnieniach, pamiątkach i w pokoju, którego urządzenie pozostaje niezmienione do dziś. Póki co  Czcigodny Nestor nie zamierza wybierać się 
w odwiedziny do swojego Anioła, bo ma jeszcze tak dużo projektów do wykonania - i tych swoich. I tych, których nie zdążyła dokończyć inż. arch.

 i plastyk Dobrochna Michel. 

Data publikacji

21.11.2016 R