Autorska Seria Poetycka

Chrystusowi Uczniowie

Wprawdzie ich dzielą dziesiątki lat

W Pracowni nad deską zawsze tak blisko…

Bo co wymyśli architekt król Staś

Architekt Tomasz

Natychmiast

Uściśli

Tu jest ten filtr recenzja i sąd

Wszystkie warianty

Zawsze jak na dłoni

Jednoczy ich deska

Jednoczy ich myśl

Wszystko w granicach

Jednej pracowni

Mówi Pan Stanisław

Pan Tomasz

To moje drugie ja

Co za precyzja

Co za kunszt

Co za wiedza

Gdybym w pracowni był tylko sam

W projektach 

Nie miałbym tyle szczęścia

Pan Tomasz to jest ta moja dłoń

To zapasowe ucho i oko

On 
  
On moje myśli
Zawsze chwyta w lot

Choć czasem gdy mówię

Niby opatrzy w okno

Ale to okno daleki wylot ma

Na Długie Pobrzeże

Na Stągiewną

Na Długą

Het na Szeroką

Na ulicę Mariacką

Na ulicę Świętego Ducha

I na cały Gdańsk

I właściwie na cały gdański szlak

Wzdłuż wszystkich wieków

Przez to nasze okno

A każdy wiek to inny styl

I każdy w Gdańsku ma swoje miejsce

I z wieku do wieku trzeba jakość przejść

Chociażby tym małym

Zakratowanym okienkiem

Więc nie ma żalu do Pana Tomasza

Król Staś

I sam w okienko z zadumy popatrzy

Pan Tomasz ma już gotowy plan

W szczegółach dopięty

I znów go zrobił

W tempie na dwa trzy

I znowu czasu 
w zanadrzu trochę jest

Na uzgodnienia i na batalię

Tu na bataliach mija każdy dzień

A wszystko o to

Żeby Gdańsk

Był Gdańskiem

Żeby swą duszę

Swój klimat miał

By swoje Życie miał

Każdy zaułek

A tyle zaułków jeszcze Gdańsk ma

Że dość miałby pracy nad deska swą

Niejeden Pan Michel

Niejeden Pan Tomek

I tyle bitew

Tyle zwycięstw jest

Choć bój się toczy

O każdą cegłę

O każdy portal

O każdy gzyms

Przywołany 
Z głębi czasów

W Pracowni

Na desce

Wprawdzie ich dzielą dziesiątki lat

W pracowni nad deską tak blisko

Bo co wymyśli Architekt król Staś

Architekt Pan Tomasz

To zaraz uściśli

Krytycznie odważnie

Wypowie swą myśl

Aż Senior dech złapie w rozbiegu

A tak w ogóle to każdy z nich

To swoje miejsce

W swoim szeregu

I ta symbioza już lata trwa

A średnia wieku

Zawsze w połowie

I w planach swych

Żaden z nich nie jest sam

I zawsze razem

I zawsze każdy

U siebie

I mówił Pan Stanisław Michel

Do Pana Tomka wprost

Nasz projekt na Centrum

Był taki bardzo inny

Był taki lekki

Jak powinien być dzień

Był taki gdański

Taki solidarny

Nie po raz pierwszy przechodzi nie to

Chociaż intencja prosta i jasna

Kulisów konkursu nie ujawni nikt

Zawsze będą tajemnicą

Przez wieki

Skrywaną w mrokach miasta

Może i tutaj

Dzieło Dziadka doceni wnuk

Może przywróci kiedyś na piedestał

Co to odrzucił konkursowy sąd

Bo wśród zwycięzców

Michela

Nie chciał

Lecz trzeba schować uraz i żal

Werdykt odłożyć

Daleko na stronę

Dobrych projektów

Potrzebuje świat

Nawet gdy na razie trafiają

Na półkę

Wprawdzie ich dzielą dziesiątki lat

W Pracowni nad deską zawsze tak blisko

Bo co wymyśli Architekt Król Staś

Architekt Tomasz

Natychmiast

Uściśli

I znowu będzie projekt że hej

Że skruszą mury

I cała naprzód

I znów udany kolejny dzień

I znów kolejna Cegiełka Miasta

I znów o stopę większy jest Gdańsk

I w kalendarzu inwestycji

Znów

Nowa data

 

Nieważne progi

Nieważny wiatr

Miasto do przodu iść musi

Tyle historii 

Ma w swych każdych drzwiach

Tyle historii

I tyle nowoczesności

Jedno i drugie Michelowy styl

Zrodzon na desce

W niewielkiej Pracowni

Stanisław J. Zieliński

Gdańsk 18.04.2008/15.11.2016 R